Jedna z najbardziej pospolitych gier, znana na całym świecie to warcaby. Jej początek sięga już starożytnej Grecji. Jej koncepcja jest dość prosta, co jednak nie oznacza, że gra należy do bardzo łatwych. Jej prostota sprawia, że szczególnie mocno liczy się tu strategia.
Początkowo w warcabach zasady były inne od tych obowiązujących dzisiaj. Pionki mogły poruszać się we wszystkie strony świata i o dowolną ilość pól, a było ich szesnaście. Zwycięzcą był ten gracz, który zbił wszystkie pionki swojego przeciwnika.
Dzisiejsza wersja gry została upowszechniona w Europie przez naród francuski i miało to miejsce ponad tysiąc lat temu. Zestaw do warcabów składa się z planszy na której są sześćdziesiąt cztery pola. Plansza ma wymiary osiem na osiem. Są również dwa komplety pionków, po dwanaście dla każdego gracza. Mają one dwa kolory, tak aby było można rozróżnić które pionki są czyje. Pionki w warcabach mogą poruszać się po skosie w prawo i lewo i tylko o jedno pole. Nie mogą się natomiast cofać. Do przodu można tez bić pionki przeciwnika, czyli przeskakiwać przez nie tak, aby za nim było puste pole które możemy zająć. Bicia trzeba zawsze wykonać, jeżeli gracz tego nie zrobi, przeciwnik zabiera mu pionek, który mógł zbijać. Dlatego liczy się w tej grze również spostrzegawczość i umiejętne obserwowanie sytuacji.
Pionki ustawiane są na ciemnych polach planszy, czyli co drugie pole. Każdy gracz zajmuje trzy rzędy. Dzięki temu dwa rzędy po środku planszy są puste i na nich rozpoczyna się ruchy. Każdy zawodnik dąży do tego, aby zbić przeciwnikowi jak najwięcej pionków, a najlepiej wszystkie. Może też zakończyć grę poprzez zablokowanie mu możliwości jakiegokolwiek ruchu.
Istnieje kilka rodzajów gry w warcaby. Wiele z nich nawiązuje do krajów z których się wywodzą. Są to na przykład warcaby: czeskie, angielskie, kanadyjskie i włoskie, a także hiszpańskie i rosyjskie. Oprócz tego znane są również warcaby dwuliniowe, klasyczne i międzynarodowe w których plansza posiada wymiary dziesięć na dziesięć.