Encyklopedia gier Wolf

Na co dzień znane nam są gry planszowe, gry które odgrywać można na jednej kartce papieru czy gry logiczne. Często użytkowane są też gry komputerowe dostępne na płytach lub online. Pojawiły się jednak również gry, a może nawet sposób grania, który wymaga naprawdę dużego zaangażowania uczestników i przede wszystkim wyjścia z domowego zacisza.

Takim rodzajem gier są gry fabularne, potocznie zwane RPG od angielskiej nazwy: role-playing game. W grach tych najważniejszą rolę odgrywa wyobraźnia graczy. Na czym ta gra polega? Otóż, zawodnicy ustalają wspólnie jakiś scenariusz, historię. Wcielają się w fikcyjne często postaci. Nie muszą to być nawet ludzie. Ich celem jest rozegranie wszystkiego tak, aby osiągnąć finał scenariusza. Odbywa się to wszystko w ich wyobraźni. Jednak istnieje kilka zasad, którymi muszą się kierować, aby nie zapędzić się za daleko i nie stracić sensu gry.

Najważniejszą osobą grach fabularnych jest Mistrz Gry, który ustala scenariusz i reżyserię. Jest również narratorem. Pozostali gracze dostosowują się do tego jak kieruje sytuacjami. Istnieje kilka konwencji w których toczą się losy graczy. Zaczerpnięte są one z literatury i są to takie dziedziny jak: historia, science fiction, horror czy fantasy.

Aby ułatwić graczom odegranie ról i zrozumienie sensu RPG tworzone są podręczniki, w których opisywane są zasady, scenerie i sposoby na właściwe rozegranie scenariusza. Często jest tak, ze gracze najpierw spotykają się kilka razy i omawiają dany podręcznik zanim przystąpią do sedna, czyli rozegrania scenariusza. Scenariusz może być rozgrywany w domu przy użyciu jedynie wyobraźni lub na przykład w jakimś miejscu, które odpowiada jego scenerii. Przykładem może być odegranie scenariusza fantasy w pobliskim lesie.

Bardzo ważną częścią jest również tak zwana mechanika gry, która opisuje pewne określenia lub wzory, a według nich punktowo premiuje się zdolności czy też możliwości danych bohaterów. RPG nie jest łatwą grą, szczególnie dla początkujących. Jednak jeśli zbierze się grupa osób chętnych do zapoznania się z jej zasadami, przyniesie ona na pewno wiele radości i niezapomnianych wrażeń.

Historia szachów związana jest z Indiami. Tam się podobno narodziły i było to mniej więcej w VI wieku. Europa jednak poznała je dopiero po X wieku. W Polsce szachy znaleźć się mogły dzięki naszym sąsiadom, Czechom lub Rusom. Prawdopodobnie przybyły wraz z handlarzami. Bardzo szybko zyskała popularność i grali w nią najznamienitsi szlachcie, mieszczanie, a nawet królowie.

W szachach mamy trzydzieści dwa pionki-dwa komplety po szesnaście białych i szesnaście czarnych. Nie są one tak proste jak w warcabach. Każdy komplet figur to osiem pionków oraz dwie wieże, dwa konie, dwa gońce, król i dama. Proste pionki posuwają się o jedno pole do przodu. Pozostałe mają również swój określony sposób poruszania się. Na przykład koń przesuwa się o cztery pola w kształcie litery L, wieża może przemieszczać się o dowolną liczbę pól w prawo i w lewo. Goniec, zwany też laufrem porusza się podobnie do wieży ale po ukośnych liniach planszy. Król może chodzić we wszystkie strony jednak tylko o jedno pole. Najwięcej może dama, przemieszcza się w dowolne strony i o ile chce pól. Jest ona też dzięki temu najgroźniejszą figurą i najbardziej pomocną.

Celem gry jest uniemożliwienie ruchu królowi przeciwnika, taką sytuację nazywamy szachem matem. Jeśli zaś zagrozimy królowie jakąś figurą, a on mimo to będzie mógł się poruszyć, to wtedy mamy tylko szach. Plansza szachów ma sześćdziesiąt cztery pola, które są z jednej strony ponumerowane, a z drugiej nazwane literami od a do h. Ułatwia to zapisywanie ruchów i oznaczenie wszystkich pól na planszy.

Szachy od wieków są jedną najbardziej znanych gier na świecie. Odbywają się mistrzostwa w szachach na poziomie lokalnym i światowym. Jest to gra logiczna i strategiczna. Najlepsi grają według tak zwanych gambitów i innych systemów, które wypracowane przez lata pozwalają czasem na pokonanie przeciwnika nawet w czterech ruchach. Podczas turniejów gra odbywa się na czas, a zawodnicy przy planszy mają specjalny zegar, na którym mogą zatrzymywać czas po wykonaniu przez siebie ruchu.

Nawigacja po wpisach